Midlifecrisis en de “uitleeffase”

Geplaatst in: Uncategorized | 0

Ouder worden doen we allemaal. Als 45+ man is het toch schrikken als je op een bepaald moment geconfronteerd wordt met het feit, dat je testosteronproduktie verminderd. En blijkbaar gaat dat gepaard met allerlei klachten waar je echt niet op voorbereid bent. Het hele gebeuren heeft ook nog een naam: Midlifecrisis!

 

Je eerste reactie is: daar heb ik toch geen last van. Ontkennen dan maar. Je klachten gaan alleen niet weg. Het lijkt wel of ze erger worden. De vermoeidheid, prikkelbaarheid, nergens zin in hebben, hoofdpijn en vage klachten. Je denkt: waar heb ik dat aan verdiend! Ik heb altijd klaar gestaan voor anderen. Mijn gezin, partner, baas en de maatschappij. Het leven is wel erg oneerlijk. Je wordt boos heel boos en wilt het liefst weg van alles en iedereen. Dat kan natuurlijk niet zomaar. Dan gooi je je kont tegen de krib.

Je koopt een duurdere auto. Het liefst een waar je indruk mee kunt maken. Je laat je baard staan of koopt een hele nieuwe outfit. Duur luchtje op. Je vrouw begint te vragen waar dat allemaal voor nodig is. Heb je soms een affaire. Ze vindt je de laatste tijd toch al zo terughoudend en dan weer boos op haar en de kinderen.

 

Het was eigenlijk niet de bedoeling, maar de gelegenheid doet zich voor. Je maakt een afspraakje met iemand, die je vaag kent. Leuke vrouw wel. Niet helemaal je type. Wel lekker jong. En ze vindt je blijkbaar erg aardig. Kan toch geen kwaad denk je. Straks is het te laat. Ik wil toch wel weten of ik nog iemand kan versieren. Liefst iemand, die tegen mij opkijkt. En onder de indruk is van mijn baan, auto en charmes. Je bent nog nooit zo charmant en begripvol geweest. Ja, je kunt het nog wel. En dan heb je ineens een "echte"' affaire.

Als je naar je collega's en vrienden kijkt merk je op, dat sommigen hele avonden de hort opgaan. Hans bijvoorbeeld, die drinkt zoveel tegenwoordig. Nu je er over nadenkt. Karel is pas gescheiden en Robin heeft ontslag genomen. En notabene de boekhouder gaat een restaurant beginnen in Italië. Hij zei, dat hij daar altijd van gedroomd heeft.

Ze zoeken het allemaal maar uit. Het kan je allemaal niets schelen. Ze mogen blij zijn, dat je er niet van door gaat. En gewoon elke maand veel geld binnenbrengt. De hond elke ochtend uitlaat voor je gaat werken. In deze fase van je midlifecrisis is je motto: Ik heb altijd klaargestaan voor iedereen. Nu ben ik aan de beurt. Voor het te laat is en allemaal niet meer kan. Wordt vervolgd.

Ik lees graag in jouw reactie wat jij hiervan herkent? Laat onderaan een reactie achter.

Meer informatie over de midlifecrisis, andropauze en vitaliteit voor de 45+ man staat in het gratis e-book Midlifecrisis. Vraag het gratis E-book Midlifecrisis aan.ackground

Laat een Reactie Achter